Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

In memoriam

Geen vereniging zonder gedreven leden. Geen Camere zonder enthousiaste confreers en raadsleden. Hier herdenken we graag enkele dierbare leden.

Katrien Beckers

Katrien Beckers

" 1982, mijn eerste echte rol bij de Camere. Ik zou Oscar spelen in de gelijknamige Franse komedie in een regie van onze nieuwe regisseur Remi Tanghe en met enkele nieuwe spelers. Mijn tegenspeelster was een nieuwtje: " 't Is een schoantje ", zei Johan Willems die haar zou meebrengen. De eerste samenkomst was in de Gilde, ik zie Johan nog binnenkomen met in zijn kielzog - inderdaad hij had gelijk - een gèèl schoantje! Ik zie haar nog zo voor me, blonde haren, beige pull en broek... Katrien. 

Al gauw zag ik dat ze veel meer was dan een mooie vrouw. Zelf was ik nog student, het leven was één groot feest en zorgeloos danste ik erdoor. Zij was al enkele stappen verder en had al meer zin voor verantwoordelijkheid maar toch klikte het wonderwel tussen ons. Ze kon zeer ernstig zijn, maar we hebben ook veel gelachen, humor was zeer belangrijk voor haar. 

Ze had een lieve en zachte stem en was een sociale en lieve vrouw. Een doetje? Neen een doetje was ze zeker niet. Ze wist heel goed wat ze wou en stond sterk in haar schoenen. Als ze twijfelde dan zag men dat niet, alle ik toch niet.

In Oscar speelde ze Colette het verwende nest, iets wat ze zelf helemaal niet was maar ze speelde het met verve. Ik moest haar van Remi Tanghe 'Toetje' noemen. We vonden dat beiden maar niets, doch al onze alternatieven werden afgewezen. Het moest en zou 'Toetje' worden want zo stond het nu eenmaal in de brochure (Hollandse vertaling!). En zo werd Katrien voor mij 'Toetje'. 

Ze kreeg de smaak te pakken en integreerde zich steeds meer in de Camere. Toen wat ouderen afhaakten gingen we samen in het bestuur. We zagen elkaar niet veel maar het was altijd een leuk weerzien op de vergaderingen, toneelopvoeringen en legendarische Driekoningenfeesten waar we dansten op The Sultans of Swing. 

De kinderen kwamen eraan maar Katrien bleef de Camere trouw. In mei 1986 hadden we opvoering van 'Gelukkige Dagen'en Katrien was toen reeds zwanger van haar tweede. In september werd Maaike geboren die dus reeds voor haar geboorte meedeed in een toneelstuk van de Camere. Katrien speelde in het stuk de oudste zuster die veel verantwoordelijkheid had voor de andere kinderen. Het stuk ging over afscheid nemen van onschuld en jeugd. Ik speelde een gestrande piloot die de kinderen de weg naar de volwassenheid toonde. Een beetje absurd omdat Katrien toen veel volwassener was dan ik, maar we waren goeie acteurs en de verantwoordelijke zus kon ze wel spelen. 

Verantwoordelijkheid dat had ze, ze nam die steeds op. Ze heeft het niet altijd makkelijk gehad maar ze geloofde in goede waarden en leefde er naar. In niet altijd de makkelijkste omstandigheden bracht ze vier kinderen groot. Gelukkig was Johan aan haar zijde. En steeds bleef ze de Camere trouw. Ze wees zelfs haar kinderen de weg naar de Camere. Jürgen speelde en regiseerde, Maaike en Wouter speelden beiden en allen zaten ze op de Karre. toen ik eens iets vroeg waar ik niet zeker van was dat ze het zou doen zei Maaike tegen me: "Alles voor de Camere". De dochter van ontegensprekelijk!

Katrien was iemand waar je kon op rekenen, sociaal en uitermate verstandig en eigenlijk zeer wijs. Door de jaren heen werd ze een stille maar drijvende kracht bij de Camere. Ook tijdens de woelige jaren bleef Katrien op post. Ikzelf verdween enkele jaren uit het bestuur en speelde niet meer mee maar Katrien was er steeds. Toen het aan het slabakken was en mij werd gevraagd om mij terug te engageren had ze eigenlijk bijna beslist om af te haken. Het was echter niet moeilijk om haar te overtuigen de Camere nieuw leven in te blazen en ze schreef enthousiast mee aan het nieuw hoofdstuk van onze toneelvereniging. 

Jammergenoeg werd ze ziek en nog steeds bleef ze ons trouw, ook in het woelige 2014. Ik moest een heel moeilijke beslissing nemen en heb van velen steun gekregen maar ik moet in alle eerlijkheid zeggen zonder de steun en wijze raad van Katrien zou ik geen Hoofdman meer zijn. 'Brugsche Legendes' zou niet zijn geschreven en de Camere zou een heel ander gezicht gekregen hebben. 

Ze heeft ons veel te vroeg verlaten, we zullen haar altijd blijven herinneren als een vrouw uit de duizend. Ze leeft verder in ons hart en ik weet dat ze trots zou zijn op de Camere. 

Het ga je goed Toetje...! "

Peter De Becker

Marie-Claire Hautekiet

Marie-Claire Hautekiet

Begin 2014 namen we afscheid van Marie-Claire Hautekiet (Brugge, 17 augustus 1930 - Brugge, 13 februari 2014), weduwe van William De Becker en moeder van hoofdman Peter De Becker en raadslid Katja De Becker.

Marie-Claire heeft zich vele jaren erg actief ingezet voor De Camere als actrice en ze bleef raadslid tot aan haar overlijden. Tot in 2012 werkte ze nog actief mee bij de opvoeringen, en in Een Erte voa Brugge in 2011 was ze zelfs nog te zien op het podium als 'souffleuse'.

We zijn Marie-Claire bijzonder dankbaar voor al die mooie jaren samen.

Diederik Van Maele

Diederik Van Maele (°1 juni 1953 - 21 mei 2013) leidde de Camere tussen 2004 en 2008 en zal door ieder herinnerd worden als een bijzonder vriendelijk, enthousiast, zachtaardig en sociaal bewogen persoon.

Diederik deed zijn intrede in onze toneelkring als acteur in Busstop in 1996. Daarna was hij jarenlang de sterke man van het decorteam, vaak bijgestaan door zijn zonen Jeroen en Merlijn. Hij was ook trouw op post bij verschillende andere activiteiten van de Camere. Zo verleende hij vaak zijn medewerking aan de Bloedprocessie, de Gouden Boomstoet en de Reiefeesten. Ook op televisie deed Diederik een eenmalige intrede, meerbepaald in de vtm-detectiveserie Aspe, als huurmoordenaar nog wel.

In 2004 volgde Diederik Johan Willems op als hoofdman van de Camere en deed dat tot 2008. Zijn hoop voor de Camere was steeds om de jongeren warm te houden, omdat zij de toekomst van onze toneelkring zijn.
 
We danken Diederik voor de mooie jaren die we met hem hebben beleefd, voor zijn gedrevenheid, zijn enthousiasme, de aangename gesprekken.
 
Diederik Van Maele

William De Becker


 

Op dinsdag 13 september 2011 namen we afscheid van meester William De Becker in een overvol crematorium te Brugge. Een steengoede advocaat, een Club-supporter van het eerste uur, een rasacteur, maar in de eerste plaats een prachtpersoon.

William was eerder dat jaar nog te zien in een glansrol als de 'facteur' in het door zijn zoon Peter (hoofdman van de Camere) geregisseerde Een Erte voa Brugge op 10 en 11 juni 2011. William is jarenlang actief geweest bij de Camere als bestuurlid, acteur en zelfs als regisseur.

William was een bijzonder trouw lid van de Camere, hij was lang bestuurslid en regisseerde ook verschillende stukken waaronder 'Ze zijn zij zekers zot' in 1997 en 'Zachtjes met de deuren' in 1999, producties die bij velen nog heel goed in het geheugen staan. Zijn kleurrijke persoonlijkheid en zijn enthousiasme voor de Camere zal veel confreers voor altijd bijblijven.


William op de planken voor Een Erte voa Brugge als de overtuigende facteur met een (h)erte voa Brugge

Over het overlijden van William werd in verschillende kranten bericht, waaronder deze twee artikels in het Nieuwsblad:

Brugse Advocaat William De Becker overleden (6 september 2011)

Brugse balie neemt massaal afscheid van advocaat William De Becker (14 september 2011)